Dertig jaar na zijn overlijden blijft het werk van Mohammed Khaïr-Eddine een van de meest eigenzinnige en eigenzinnige stemmen binnen de Franstalige Marokkaanse literatuur. Als dichter van de woede, de ontworteling en de vrijheid heeft hij een vulkanische taal gesmeed waarin Amazigh-herinneringen, politieke opstand, bijtende humor en visionaire kracht samenkomen.
Aan de hand van het voorlezen van fragmenten en een gesprek met schrijver en criticus Abdellah Baïda biedt deze bijeenkomst de kans om de kracht te herontdekken van een oeuvre dat onze relatie tot taal, identiteit en geschiedenis blijft bevragen.
Een uitnodiging om het universum te betreden van een auteur die zich altijd heeft verzet tegen categorieën, grenzen en conformisme.
Mohamed Khaïr-Eddine (1941-1995) is een van de meest eigenzinnige en radicale figuren uit de Franstalige Marokkaanse literatuur. Als dichter, romanschrijver en toneelschrijver heeft hij een explosief oeuvre opgebouwd, waarin taal als wapen, het Amazigh-geheugen, ballingschap en verzet centraal staan. Dertig jaar na zijn overlijden is zijn oeuvre nog steeds onvoldoende bekend bij het grote Europese publiek, en met name bij het Belgische.
Toch resoneert het met een bijzondere scherpzinnigheid in een context waarin kwesties rond identiteit, taal en culturele dekolonisatie actueler zijn dan ooit – en waarin Brussel, een pluriforme stad en kruispunt van herinneringen, een uitgelezen locatie is voor dit soort eerbetoon.
In die geest is dit project ontstaan: Khaïr-Eddine terugbrengen naar de plek waar hij nog niet voldoende gehoord is, via een weekend vol ontmoetingen, lezingen en kennisoverdracht tussen generaties.
Dertig jaar na zijn overlijden, bijna veertig jaar na zijn optreden in de Botanique voor het project „Territoires de la mémoire”, waar hij samen met Assia Djebbar en Driss Chraïbi was uitgenodigd om te spreken over zijn situatie als immigrant en kunstenaar, keert Mohamed Khaïr-Eddine terug naar Brussel.
Een gesprek georganiseerd in samenwerking met Espace Magh.