Quatre lectures de 12 minutes
Roxana Hashemi spreekt, in haar beperkingen, haar vanzelfsprekendheid en haar eigenaardigheid, over natuur en mensheid, over het alledaagse, de voeringen, de plooien, de details ervan, in regels die, naarmate de bladzijden omslaan (haar woorden, haar witruimtes, haar onderdelen), aan omvang winnen, stijgen, opstijgen en haar onderwerpen transformeren.
Tekst : Marie Chartres
On ne peut pas se réfugier
à l'intérieur des plis
d'un feu
Roxana Hashemi, L'anniversaire de toutes les choses, Éditions NOUS
Geobsedeerd door de toekomstbeelden die voortkomen uit de data die hij genereert, richt een verteller zich tot de federale agent die hem in de gaten moet houden. Geïndexeerde herinneringen bevolkt door engelen en cyborgs, sporen en complotten van een vergeten rijk, nachtelijke alchemievideo's, anonieme en oceanische stemmen van de platforms – de inhoud van een veelheid aan open tabbladen, rijk aan informatie, vormt een 'bewustzijnsrol' waarin poëzie en technologie twee interfaces zijn van dezelfde magie: taal. Terwijl het scherm het bewustzijn weerspiegelt en de droom absorbeert, komt het verlangen om gras aan te raken weer boven.
Asma Soulista schrijft over de wereld door middel van geëngageerde, gevoelige en meertalige teksten die ze zingt en voordraagt als poëtische reizen en experimenten. Als feministisch, antiracistisch en antikapitalistisch activist beschouwt ze kunst als een wapen voor maatschappelijke expressie en individueel en collectief bewustzijn.
Bleue comme une orange
elle tourne et tourne
impassible face à nos cicatrices
qui divisent l’espace et structurent nos futurs
en sillonnant les routes
d’horizons à gravir
de chutes vertigineuses
de rivières asséchées
de frontières meurtrières
Asma Soulista, Bris de vers, maelstrÖm reEvolution