Elya Verdal is een multidisciplinaire kunstenares wier buitengewone en uiterst eclectische loopbaan een zeer eigen stijl heeft gevormd. Na een carrière in het bedrijfsleven maakte ze een gedurfde carrièreswitch en verkent ze nu het snijvlak tussen psychotherapie, poëzie en verhalende kunst. Haar geëngageerde en resoluut hedendaagse kunst put zowel uit klassieke codes als uit actuele thema’s zoals toestemming, leeftijdsdiscriminatie en ontworteling, die ze vervolgens deconstrueert.
Isabelle Cornaz put uit de herinneringen van haar familie en haar eigen jeugdherinneringen om het verhaal van Palamós te weven, een stralend havenstadje ten noorden van Barcelona. Haar moeder is daar opgegroeid voordat ze naar Zwitserland emigreerde, en de vertelster gaat er elk jaar tijdens de vakantie naartoe. Ze doorkruist dit gebied dat ze door en door kent, en onderhoudt een ambigue band met deze plek, waar ze vandaan komt zonder er ooit gewoond te hebben.
Bahía, Isabelle Cornaz, uitgeverij La Baconnière
Er is de mond en er is de wereld — de mond die probeert erin te komen, er een plekje te veroveren, zich erin te wringen, die uitgestrekte en wrede wereld, tot de nok toe gevuld met scherp en zacht materiaal, een wereld waar de vraag naar het vaderland gapend open blijft, zonder plek om je herinneringen, je verlangens en je talen neer te zetten. Op de drempel daarvan laat Elissa Kayal het verhaal van haar mond uiteenspatten, een verhaal van een doorboord woord dat stoot, verhardt, weerstand biedt en alles van deze wereld wil: erin liefhebben, erin dansen, zich ermee volzuigen tot in het extreme, ondanks het geweld van de oorlog en de ballingschappen, en dat, juist in deze botsing tussen het ongemak van geboren worden en de verleiding om in de wereld te zijn, als remedie een ‘verschrikkelijk verlangen om te leven’ ontdekt.
Histoire de ma gueule, Elissa Kayal, L’oie de Cravan