Lezingen - identiteiten en vrijheid

Lezing

zaterdag 19 september
16:00 - 17:15

Prijs: Gratuit - Gratis - Free Taal: Français Plaats: Petite Halle

Lylybeth Merle : lecture en français

Itziar Ziga : lecture en espagnol surtitré en français

Nour Symon : lecture en français

Andro Dadiani : performance in Georgian, subtitled in English et surtitré en français

Met

Nour Symon, Lylybeth Merle, Itziar Ziga & Andro Dadiani

Presentaties

In deze reeks lezingen en optreden staan woorden symbool voor verzet en viering, lichamen voor reizen en veerkracht, en zielen voor vrijheid en trots. Vier queer kunstenaars gebruiken hun woorden met kracht om verschillende facetten van transidentiteit te verkennen, elk met hun eigen unieke perspectief, hun eigen pad, hun eigen woorden. Wat hen op het podium verenigt, verenigt ons in het publiek. Ze nodigen ons uit om samen de strijd en de overwinningen te vieren, te luisteren naar de revolutionaire intimiteit en de zelfbevestiging om zo zonder grenzen te kunnen bestaan.

Vier queer kunstenaars gebruiken hun woorden met kracht om verschillende facetten van transidentiteit te verkennen, elk met hun eigen unieke perspectief, hun eigen pad, hun eigen woorden.

Au début, j’y vais doucement
je demande qu’on utilise il et elle
Mais le elle s’efface
On tente pour faire plaisir
le premier jour ça tient
la première phrase ça tient
puis ça s’efface
Tu comprends la barbe ça n’aide pas
Alors il faut durcir le trait
ce sera elle à tout jamais

Ma barbe, mon ultime féminité

- Lylybeth MERLE, Échardes, Arbre de Diane, coll. « Les deux Sœurs », 2026

Itziar Ziga groeide op in een sociale woonwijk in het Spaanse Baskenland, te midden van giftige wolken en fluorescerend groene woestenijen. Ze is dol op verenboa's, verkleedt zich soms als vrachtwagenchauffeur en noemt zichzelf een teef. Dit boek straalt een razend aanstekelijke vrijheid en enthousiasme uit. Het getuigt van een vrolijk activisme, gekenmerkt door travestie en straatoptredens, en draagt de rauwe eisen uit van degenen die aan de rand van een maatschappij leven die hen veroordeelt.

Met een voorwoord van Virginie Despentes en Paul B. Preciado is Devenir perra zowel een collectief portret als een autobiografisch essay. Itziar Ziga beschrijft de ervaring van een subversieve vrouwelijkheid, een die hyperbolisch en parodistisch is. Prostitutie, de sluier, seksualiteit, transidentiteit en sociale onzekerheid zijn allemaal thema's die door de tekst lopen, in een resoluut intersectionele en anti-assimilationistische benadering.

Je suis un·e slutty queen trans fèm égypto-québécois·e neurodivergent·e polyamoureux·se et pansexuel·le. Avant de quitter le Québec pour l’Égypte, j’étais en deuil et je craignais la disparition de la beauté. Tout a changé quand j’ai visité ce pays que j’étais si pressé·e de rencontrer depuis la prise de conscience de mes origines. Je ne suis peut-être plus la même personne maintenant. Et pourtant, je suis toujours un·e slutty queen trans fèm égypto-québécois·e neurodivergent·e polyamoureux·se et pansexuel·le, effrayé·e par la disparition de la beauté, et en deuil.

- Nour SYMON, Khawal Le privilège de la beauté, Ed. Le Noroît

Andro Dadiani is een Georgische multidisciplinaire kunstenaar wiens werk zich beweegt tussen woord en beeld. Hun artistieke proces is een reflectie op identiteit, migratie en veerkracht, waar het persoonlijke het universele ontmoet en publiekelijk wordt verwoord.

Sinds 2017 werkt de kunstenaar onder een pseudoniem en achter een masker. Voor hen werd dit de enige manier om vrij te denken en te bestaan in een land waar anders-zijn als een bedreiging wordt gezien. Deze onderdrukte identiteit geeft hun werk een algemeen karakter en een sterke emotionele en kritische kracht.

Onze sprekers

Lylybeth Merle

Lylybeth Merle, geboren in Straatsburg in 1991, is schrijfster, regisseur, dragperformer en queer-activiste. Na een opleiding toneelkunst aan het INSAS ontdekte ze haar passie voor het cabaret. Ze bracht in 2022 LILITH(s) en in 2023 Hippocampe op de planken en toert sinds 2023 met het rondreizende project Cabaret Poème. In haar creaties combineert ze het intieme met het poëtische en pleit ze voor zorg om weer verbinding te maken met zichzelf en de wereld; voor kwetsbaarheid als transformerende kracht en voor het delen van ervaringen om elkaar als collectief te ontdekken. Afkomstig uit een queer- en undergroundmilieu verkent ze het geïnstitutionaliseerde culturele landschap en werkt ze aan het slaan van bruggen tussen verschillende ruimtes en verschillende doelgroepen om een band te herstellen die haar te vaak kwetsbaar lijkt. Met haar teksten richt ze zich tot degenen wier levensloop, ervaringen en tegenslagen vergelijkbaar zijn, om zo het gevoel van opsluiting en eenzaamheid tegen te gaan. En net zozeer wil ze contact maken met degenen die het nog niet weten. Degenen die samen willen ontdekken, leren en zich vragen willen stellen.

Itziar Ziga

Itziar Ziga is een Spaanse journaliste, postporn-performer en feministische activiste. Ze werd in 1974 geboren in een volkswijk van Errenteria (Baskenland) en verhuisde na haar studie journalistiek naar Barcelona. Daar had ze de ene na de andere onzekere baan, was ze actief binnen het Catalaanse Front voor Homobevrijding, werkte ze mee aan diverse feministische tijdschriften (Andra, Paroles de queer, enz.) en maakte ze deel uit van het collectief Post-Op, een groep queer- en postporn-activisten. Sinds *Devenir chienne*, dat in 2009 bij Melusina verscheen, heeft ze nog vijf andere boeken gepubliceerd: *Un zulo propio* (2010), *El género desordenado* (2010), *Glamur i resistència* (2011), *Sexual Herria* (2011) en *Malditas* (2014).

Nour Symon

De Egyptisch-Quebecse kunstenaar·ster نور سيمون·Nour Symon brengt lyrische, noise-achtige en intieme werken voort uit een verlangen om de complexiteit van de interacties tussen haar identiteiten — queer, migrant, liefhebber van het geluid van de wereld — opnieuw te waarderen. Haar werk wordt gekenmerkt door een verlangende ontmoeting tussen beeldende kunst, concertmuziek en poëzie. Haar dichtbundel „L’amour des oiseaux moches“ (2020) was finalist voor zowel de Prix du Gouverneur général als de Prix Émile-Nelligan. Haar boeken „خول Khawal ou le privilège de la beauté“ en „Doux rêves, belles personnes“ zijn onlangs verschenen bij uitgeverijen Noroît en Dent-de-lion.

Andro Dadiani

Andro Dadiani is een Georgische multidisciplinaire kunstenaar wiens werk zich beweegt tussen woord en beeld. Zijn artistieke proces is een reflectie op identiteit, migratie en veerkracht, waarbij het persoonlijke het universele ontmoet en publiekelijk tot uitdrukking komt. Sinds 2017 werkt de kunstenaar onder een pseudoniem en achter een masker. Voor hem werd dit de enige manier om vrij te kunnen denken en bestaan in een land waar anders-zijn als een bedreiging wordt gezien. Deze onderdrukte identiteit geeft zijn werk een algemeen karakter en een sterke emotionele en kritische kracht. Andro Dadiani heeft de poëziebundels *Purgatory* en *The Anthology of Georgian Queer Poetry* gepubliceerd, evenals de toneelstukken *Happiness Nh2* en *Passport*, die in Tbilisi en Berlijn zijn opgevoerd. Hij heeft twee solotentoonstellingen gehouden. Via zijn performances reageert hij vaak op de politieke actualiteit. In zijn praktijk combineert de kunstenaar poëzie, performance, geënsceneerde fotografie en installatie. De kunstenaar verblijft momenteel in België met de status van politiek vluchteling.