Prijs: Gratuit - Gratis - FreeTaal: Lecture au Jardin : Dans nos chairsPlaats: Tuin van Maison des Arts
Met
Mimi Haddam, Luce van den Bossche, Charlotte Francoeur & Cléa Chopard
Presentaties
Onze lichamen doorkruisen en worden doorkruist. Deze vier dichteressen vertellen ons over ziekte, zorg, beweging en herinnering. Over onze aanwezigheid en onze afwezigheid. Wat onze lichamen leren en opnieuw leren, wat zich in ons verplaatst en wat verankerd blijft in ons vlees.
vier auteurs lezen over lichamen, ons vlees, onze huizen en wat ze doormaken.
Onze sprekers
Mimi Haddam
Mimi Haddam is een schrijfster en kunstenares van Frans-Algerijnse afkomst die in Tiohtià:ke/Montréal woont. Ze is actief in diverse artistieke, tuinbouw- en gemeenschapscontexten, waar ze zich bezighoudt met onzekere ruimtes zonder vaste vormen. Ze is geïnteresseerd in verwarde, emotionele en opstandige gedachten, evenals in ervaringskennis die door de heersende regimes wordt gediskwalificeerd. Haar werken en bijdragen aan onderzoek en creatie worden gepubliceerd en gepresenteerd in Québec en internationaal. *Bleu désordre* is haar vierde boek.
Charlotte Francœur
Charlotte Francœur is dichteres en mededirectrice van Éditions du Noroît in Montréal. Ze is de auteur van *Je reviendrai pour la saison des pluies* (Noroît, 2026), *Adieu les crevettes* (Noroît, 2023, voorafgaande shortlist voor de Prix des libraires du Québec voor poëzie), *Hier est une violence* (Omri, 2020) en is coauteur van *Maison suivi d’Une pratique de l’instant* (Omri, 2020), in samenwerking met Louise Warren en Éloïse Lamarre. Haar poëtische werk verkent de verbanden tussen afstamming, lichamelijk geheugen en intieme uitingen.
Cléa Chopard
Cléa Chopard (1989) is schrijfster, vertaalster en performer en woont in Genève.
Haar teksten verkennen het begrip ‘instabiliteit’ en maken gebruik van schrijftechnieken waarbij de opmaak en de typografie de taalproblematiek benadrukken. Ze maakt literaire objecten (kaarten, boekjes…) die ze bij toevallige ontmoetingen verspreidt en waarvan ze geen spoor bewaart. De behangstalen en bijsluiters van medicijnen die ze verzamelt, zijn terugkerende elementen in haar werk. Ze put uit diverse bronnen, van filosofie tot de geschiedenis van de decoratieve kunsten, van poëzie tot botanische boeken, en creëert zo min of meer fantasierijke verwevingen en vormen met variabele geometrie.
Als lid van de redactieraad van het literaire tijdschrift L’Ours Blanc heeft ze daarin verschillende vertalingen gepubliceerd. Haar poëzie is verschenen in verschillende tijdschriften (L’Ours Blanc, entwürfe, Papier/Machine, Loop...) en bloemlezingen.
Sinds 2020 heeft ze verschillende teksten van Erica van Horn vertaald voor de uitgeverijen Héros-Limite, L’Ours Blanc en EstepaEditions.
Luce van den Bossche
Luce van den Bossche is in de eerste plaats dichteres en woont momenteel in Luxemburg. Ze is een non-binaire transgendervrouw wier dichtbundels „Syzygies“ en „Sangs“ in 2011 de eerste prijs van de „Nationale Literatuurwedstrijd“ in de categorie Jeugd hebben gewonnen en in 2016 de „Aanmoedigingsprijs“ van de Servais-Stichting. Haar teksten zijn gepubliceerd in tijdschriften en bloemlezingen. Sommige zijn vertaald in het Duits, Spaans en Grieks.