Lezingen in de Tuin : Dans nos chairs

Lezing

zondag 20 september
12:15 - 13:15

Prijs: Gratuit - Gratis - Free Taal: Frans Plaats: Tuin van Maison des Arts

quatre lectures de 12 minutes

Met

Mimi Haddam, Luce van den Bossche, Charlotte Francoeur & Cléa Chopard

Presentaties

Onze lichamen doorkruisen en worden doorkruist. Deze vier dichteressen vertellen ons over ziekte, zorg, beweging en herinnering. Over onze aanwezigheid en onze afwezigheid. Wat onze lichamen leren en opnieuw leren, wat zich in ons verplaatst en wat verankerd blijft in ons vlees.

vier auteurs lezen over lichamen, ons vlees, onze huizen en wat ze doormaken.

L'insidieux soleil, pour toujours

Charlotte Francoeur, Ed du Noroît

Een poëzie over ontheemding, zorg en familie-erfenissen, tussen wegen, ziekenkamers, stiltes en herleren. Een gevoelige reis naar de manieren om aanwezigheid te beleven en de erfenis van afwezigheid te transformeren.

Bleu désordre : une éthique des veilleuses

Mimi Haddam, Ed du Noroît

Dit boek, doorkruist door een constellatie van ambigue aanwezigheden, verwerpt de oproepen tot veerkracht en schetst, vanuit de breuken, gevoelige en relationele vormen van rechtvaardigheid.

Een poëtisch essay over onleesbare lichamen, de ruïnes van taal en de solidariteit die voortkomt uit fragmentatie.

Topolalie

Cléa Chopard, Ed. Héros-Limite

Vanaf het begin tart de bundel van Cléa Chopard elke classificatie: het is tegelijkertijd een prozaverhaal, een lang gedicht en het klinische verslag van een jonge vrouw die geconfronteerd wordt met ervaringen die haar overweldigen, wat de psychiatrie 'grensgevallen' noemt. De vertelster probeert door middel van het schrijven zichzelf te de-psychoanalyseren.

Topolalie verkent de onmogelijke betekenisnetwerken binnen een lichaam dat getekend is door crisis, dat van Della, een pathologische massa zonder biografie, die er voortdurend niet in slaagt zich te ontwikkelen tot een volledig uitgewerkt personage.

Zonder ze te willen oplossen of verklaren, probeert Topolalie juist resonantie te geven aan deze grensgevallen van het lichaam, van het zijn en van de taal, en doorkruist ze duistere gebieden waarover de rede weinig grip heeft.

Een taal van breuk – altijd klaar om opgeslokt te worden – weet in deze instabiele omgeving vorm te krijgen en geeft een voorlopige vorm aan wat Della doormaakt: haar relatie tot slapeloosheid, de momenten van crisis en vernietiging, haar band met spraak en het gebrek aan betekenis waarmee ze worstelt.

Sangs

Luce van den Bossche, Angle Mort Editions

Wanhopig, maar met een onwrikbaar geloof in taal en haar vermogen tot voortdurende vernieuwing, kan Luce van den Bossche's Sangs (Bloed) gelezen worden als een manifest van veerkracht, of, in de woorden van de auteur, 'een onstuitbare vloedgolf'.

Luce van den Bossche is in de eerste plaats dichter en woont momenteel in Luxemburg. Ze is een non-binaire transgender vrouw. Haar pre-transitiebundel ontving in 2016 de 'Aanmoedigingsprijs' van de Servais Foundation. Haar teksten zijn gepubliceerd in tijdschriften en bloemlezingen. Sommige zijn vertaald in het Duits, Spaans en Grieks.

Onze sprekers

Mimi Haddam

Mimi Haddam is een schrijfster en kunstenares van Frans-Algerijnse afkomst die in Tiohtià:ke/Montréal woont. Ze is actief in diverse artistieke, tuinbouw- en gemeenschapscontexten, waar ze zich bezighoudt met onzekere ruimtes zonder vaste vormen. Ze is geïnteresseerd in verwarde, emotionele en opstandige gedachten, evenals in ervaringskennis die door de heersende regimes wordt gediskwalificeerd. Haar werken en bijdragen aan onderzoek en creatie worden gepubliceerd en gepresenteerd in Québec en internationaal. *Bleu désordre* is haar vierde boek.

Charlotte Francœur

Charlotte Francœur is dichteres en mededirectrice van Éditions du Noroît in Montréal. Ze is de auteur van *Je reviendrai pour la saison des pluies* (Noroît, 2026), *Adieu les crevettes* (Noroît, 2023, voorafgaande shortlist voor de Prix des libraires du Québec voor poëzie), *Hier est une violence* (Omri, 2020) en is coauteur van *Maison suivi d’Une pratique de l’instant* (Omri, 2020), in samenwerking met Louise Warren en Éloïse Lamarre. Haar poëtische werk verkent de verbanden tussen afstamming, lichamelijk geheugen en intieme uitingen.

Cléa Chopard

Cléa Chopard (1989) is schrijfster, vertaalster en performer en woont in Genève. Haar teksten verkennen het begrip ‘instabiliteit’ en maken gebruik van schrijftechnieken waarbij de opmaak en de typografie de taalproblematiek benadrukken. Ze maakt literaire objecten (kaarten, boekjes…) die ze bij toevallige ontmoetingen verspreidt en waarvan ze geen spoor bewaart. De behangstalen en bijsluiters van medicijnen die ze verzamelt, zijn terugkerende elementen in haar werk. Ze put uit diverse bronnen, van filosofie tot de geschiedenis van de decoratieve kunsten, van poëzie tot botanische boeken, en creëert zo min of meer fantasierijke verwevingen en vormen met variabele geometrie. Als lid van de redactieraad van het literaire tijdschrift L’Ours Blanc heeft ze daarin verschillende vertalingen gepubliceerd. Haar poëzie is verschenen in verschillende tijdschriften (L’Ours Blanc, entwürfe, Papier/Machine, Loop...) en bloemlezingen. Sinds 2020 heeft ze verschillende teksten van Erica van Horn vertaald voor de uitgeverijen Héros-Limite, L’Ours Blanc en EstepaEditions.

Luce van den Bossche

Luce van den Bossche is in de eerste plaats dichteres en woont momenteel in Luxemburg. Ze is een non-binaire transgendervrouw wier dichtbundels „Syzygies“ en „Sangs“ in 2011 de eerste prijs van de „Nationale Literatuurwedstrijd“ in de categorie Jeugd hebben gewonnen en in 2016 de „Aanmoedigingsprijs“ van de Servais-Stichting. Haar teksten zijn gepubliceerd in tijdschriften en bloemlezingen. Sommige zijn vertaald in het Duits, Spaans en Grieks.