Poetik Walk : La roue des poètes (Het rad van de dichters)

Bruxelles, ville d’atterrissage
se présente comme une victoire saugrenue
où Je, désormais femme nouvelle,
brille mais en cachette.

Elle, Mwijima et ZN cherchent un appart
coincées dans le même corps
avec leurs doubles, leurs triples et leurs potes
Une coloc à Schaerbeek
parce qu’à Ixelles les prix s’envolent.

- Injonge Karangwa, Faits Divers

Hij schrijft net zo natuurlijk als hij ademt; zijn woede vindt zijn weg in zijn pen, zijn liefde voor het leven in zijn pen, zijn liefde voor rechtvaardigheid in zijn pen – compromisloos, helder en krachtig. Zijn poëzie houdt hem staande, en het lezen van zijn werk houdt mij staande. Het is een reis naar wat ik gewoonlijk alleen van een afstand zie voordat ik weer naar huis ga; het is een directe ontmoeting met de wereld van het onzichtbare, een onderdompeling in de straatcultuur, een onderdompeling in ongemak, een onderdompeling in menselijkheid, een onderdompeling in opstandigheid. Ik ben vervuld van bewondering, geboeid door Jonathans poëzie, die, ondanks haar kwetsbaarheid, erin slaagt te spelen met woorden, met taal – een immense taal. Een taal die ons laat zien, laat voelen.

— Tekst: Laurence Vielle, over het werk van Jonathan Carrier

Dit bookleg zou een reeks lezingen over Brussel kunnen zijn, gegeven door een gids met weinig oog voor geschiedenis, nauwkeurigheid of de werkelijkheid in het algemeen. Het zou ook een verzameling mijmeringen over de stad kunnen zijn, geïnspireerd door beelden, namen en statistieken. Of een compilatie van ingewikkelde studies in de alchemistische, zelfs charlatanistische, zin van het woord. Of gedroomde herinneringen. Of verzonnen verhalen. Of historische kronieken bewaard in verloren manuscripten. Of een beetje van dit alles tegelijk.

Je veux des femmes enragées
qui mettent à sac des villes entières
je veux des succubes qui égorgent des rois
je veux plus de salopes et de mégères

Clémence en flammes, Rage & Velours