Laurence Ermacova woont in Berlijn. Haar teksten ontstaan uit het kruispunt van talen en een lichte afstandelijke observatie van het dagelijks leven. Ze geven stem aan bleke, bescheiden stemmen, die die stem niet vaak hebben gehad of er niet toe hebben durven komen. Eenmaal genomen, vult deze stem de pagina’s. Haar schrijfstijl doet denken aan een soort smokkelkunst. Ze laat woorden van de ene taal naar de andere gaan, verweeft hun klanken en laat de woorden boven de betekenis zweven. Ze vervaagt de grenzen. In 2021 ontving ze de onderzoeksbeurs voor niet-Duitstalige literatuur van de Senaat van Berlijn. Ze performt haar teksten in het Frans en Duits, werkt met scholieren en voert poëtische acties uit in de publieke ruimte met het collectief U8, dat ze in december 2021 oprichtte samen met dichteres Neïtah Janzing.