Elya Verdal is een dichteres, schrijfster en cultureel curator, gevestigd in Brussel. Ze onderzoekt het lichaam als een terrein van verlangen, identiteit en herinnering, een materie die doordrongen is van haar Amazigh-wortels.
Haar eerste epische gedicht L’amour en creux (Éditions Bleu d’Encre, 2024) onderzoekt wat de liefde in ons achterlaat: knollen die ontkiemen bij de ontmoeting met de ander. Ze levert regelmatig bijdragen aan publicaties van Éditions Edwarda (Amazuz 2025, *Palpitations urbaines* 2026), waarbij ze een specifieke ontwikkeling volgt die aansluit bij de koers van deze uitgeverij: van het sensuele naar het belichaamde.
Voor haar beperkt poëzie zich niet tot het boek: ze is aanwezig in de ruimte, de stem, de geluidscreatie en het curatoriale gebaar. Als oprichtster van *La Chair Poétique* en het *Festival Matrimiel* creëert ze ruimtes waar poëzie buiten de academische kaders bestaat, levend en in aanwezigheid.