Cri de terre: de Acadiaanse poëzie vandaag

Sarah Grenier-Millette heeft een masterdiploma in literatuurwetenschap van de Université du Québec à Montréal en een certificaat in digitaal informatiebeheer van de Université de Montréal. Ze is gespecialiseerd in de inzet van digitale platforms voor onderzoek en de promotie van multimediaarchieven. In september 2024 trad ze toe tot het team van Festival Frye als hoofd van de digitale programmering en van Discours/e: Catalogue numérique des littératures et cultures de l’Atlantique (Discourse: Digitale catalogus van Atlantische literaturen en culturen).

Paul Bossé, dichter, filmmaker en toneelschrijver, werd in 1971 geboren in Moncton, New Brunswick. Nadat hij in 1994 zijn bachelor in filmwetenschappen aan de Concordia-universiteit had behaald, begon hij aan een artistieke carrière met drie pijlers: het regisseren van een tiental films (waaronder *Les sceaux d’Utrecht*), het publiceren van vijf dichtbundels (waarvan de meest recente *Les démondeurs* is) en het schrijven van zes toneelstukken (waaronder *Empreintes*). Zijn poëziestijl vertoont vaak overeenkomsten met de documentairefilm. Veel van de gedichten van Paul Bossé zouden bijna kunnen doorgaan voor synopsissen van films of lange takes. Er is hem al eens gezegd dat hij een ‘oulipiaan’ is (naar de OuLiPo-beweging die door Raymond Queneau in Frankrijk werd opgericht). Paul Bossé laat zich sterk inspireren door de willekeurige taferelen uit het echte leven om hem heen. In zijn teksten besteedt hij veel aandacht aan taal en ritme. Hij schroomt niet om ‘chiac’ te gebruiken, neologismen te bedenken, Latijnse woorden te lenen, enzovoort. En het ritme dat zijn woorden voortstuwt, is dat van de jazz: Monk, Mingus, Coltrane.

Marc Chamberlain is een interdisciplinaire kunstenaar die al meer dan tien jaar actief is op het gebied van poëzie. Hij heeft deelgenomen aan diverse poëzieavonden in Moncton en Caraquet, heeft het tijdschrift Beûgle opgericht en heeft in 2016 zijn eerste kunstboek gepubliceerd: Fall from Graisse et autres correspondances. Zijn door de beatgeneratie beïnvloede stijl behoort tot de unieke stemmen van de hedendaagse Acadiaanse poëzie. In 2024 verscheen zijn boek Socialite bij uitgever Perce-neige.

Xénia Gould (alias Chiquita Mére) is een multidisciplinaire kunstenares afkomstig uit Shédiac, de wereldhoofdstad van de kreeft. Ze woont in Montréal en combineert drag, performance, poëzie en humor tot een levendige en toegankelijke kunstvorm, gevoed door haar liefde voor het Chiac. In 2023 publiceert Xénia Des fleurs comme moi (prise de Parole), in 2025 brengt ze haar eerste solotheatervoorstelling uit, Juste vide ton cœur, en ze is ook mede-bedenkster van de webserie Helpez-Moi, beschikbaar op YouTube.

Émilie Turmel is geboren in Montréal en woont in Moncton, in New Brunswick. Ze is de auteur van de poëziebundels *Casse-gueules* (2018, René-Leynaud-prijs, finalist voor de Émile-Nelligan-prijs), *Vanités* (2020, Louise-Labé-prijs) en *Berceuses* (2023, finalist voor de Émile-Nelligan-prijs), die allemaal zijn verschenen bij Éditions Poètes de brousse. Als multidisciplinaire dichteres heeft ze tientallen voorstellingen en openbare lezingen bedacht en gepresenteerd, en daarnaast deelgenomen aan tentoonstellingen en literaire initiatieven van allerlei aard. Enkele van haar teksten zijn vertaald naar het Engels, het Spaans of het Roemeens, en veel ervan zijn verschenen in tijdschriften of bloemlezingen in Canada, Frankrijk, Colombia, Spanje en Roemenië.