"Denken aan de dood volgens de gekleurde dichters van de Amerika’s is voor mij onvermijdelijk, ik die al de marges en zelfs de waanzin heb doorkruist. Sterven is mooi, deze dood die ons is beloofd mooi maken, en die wij zelfs opeisen. Deze dood mooi willen maken die ons nu al opslokt. Haar oproepen om duidelijk de aanvaardbare grenzen van onze waardigheid af te bakenen. Deze dood overdenken, schrijvend, het gedicht vormend, dat is zonder twijfel de enige manier om aan onze poëzie te denken en aan wat zij bevat om ons het leven te doen voortzetten".
- Stéphane Martelly